Czy warto jeszcze kochać i chodzić po tym świecie, gdy wszystko już straciłam - miłość, szczęście i Ciebie.
Mówiłeś, że kochasz - a nie kochałeś. Mówiłeś że tęsknisz - a nie tęskniłeś. Mówiłeś, że lubisz całować - a nie całowałeś. Powiedz, dlaczego mnie okłamałeś?
Czemu gdy mnie całujesz ja zdradę czuję? Czemu gdy udajesz, że kochasz ja tak strasznie płacze i szlocham?
Zabrałeś mi serce, zabrałeś mi duszę, zabrałeś mi sny - już się nie skuszę.
Dlaczego tak trudno jest kochać innego człowieka? Dlaczego tak trudno jest uśmiechać się przez łzy? Jak mam powiedzeć byś została jeszcze chwilę? Bo ja już nie chcę bez Ciebie być.
Światło księżyca otula na plaży moją postać ...w tych pięknych snach. Ze wspomnieniem pocałunków trudno się rozstać, pozostał tylko we włosach piach.
Jesteś jak anioł - tak bardzo Cię pragnę, a coraz mniej czasu zostało.
Jestem tak blisko, a jednak daleko. Już tak mało czasu zostało, tak niewiele i nigdy Cię już nie zobaczę.
Dałabym wiele, by Cię odzyskać. Dałabym wiele, byś nigdy nie zmienił się. Lecz ja dla Ciebie nie istnieję, Ty masz już inną - to dla niej uśmiechasz się.
Jakie są smutne noce i dnie, gdy ja Cię kocham a Ty mówisz - nie. Miłość to szczęście zakute w kajdany, kochasz a nie wiesz, czy jesteś kochany.
|
Byłam dla Ciebie zwykłą zabawką, a Ty byłeś dla mnie całym światem. I gdzie tu jest sprawiedliwość?
Złamałeś mi serce raz, razem staraliśmy się je na nowo posklejać. A teraz bezlitośnie podarłeś je na małe kawałeczki i nie ma go kto pozbierać.
Zapomnę o ciszy w oddali, zapomnę o sercu, co boli. Zapomnę o samej sobie, lecz nigdy nie o Tobie.
Ja już wszystko wiem, ja już wszystko rozumiem. Ty nauczyłeś mnie kochać, a teraz sam nie umiesz.
Dlaczego jest w Tobie tyle złości? Gdzie się podziały słowa mówiące o naszej miłości? Dlaczego nie zastanowiłeś się choć przez chwilę, że tym co mówisz wyrządzasz mi krzywdę?
Płaczę - choć nie wiem dlaczego? Może kocham jego... Milczę - nie mówię mu tego, bo przecież jest tylko moim kolegą.
Na początku kochałam Cię skrycie, teraz - nad życie. Lecz Ty nie kochałeś mnie wcale, tylko bawiłeś się śmiale.
Ponoć nigdy nas nie było. Ale jak mam zapomnieć to wszystko, co mi o Tobie przypomina?
Pamiętam... lubiłeś trzymać moje ręce. Całowałeś je śmiesznie w podzięce, gładziłeś je lekko z czułością. Chowałeś w nich oczy przepełnione miłością. A potem już rąk nie kochałeś. To takie dziwne... zwyczajnie odjechałeś.
|
